Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.  Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[Zamknij]

Były wiceminister kultury Michał Jagiełło nie żyje

03-02-2016

 

Były wiceminister kultury, wieloletni dyrektor Biblioteki Narodowej, pisarz, publicysta i taternik - Michał Jagiełło – zmarł 1 lutego br. Był wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

 

Michał Jagiełło urodził się w 1941 r. w Janikowicach pod Krakowem. Ukończył polonistykę na UJ. Poza literaturą jego wielka miłością były góry. W latach 1964-1974 mieszkał w Zakopanem, gdzie w latach 1972-74 był naczelnikiem Grupy Tatrzańskiej GOPR.

W 1975 r. przeniósł się do Warszawy. Pracował w PIW i TVP. Pisywał m.in. w „Gazecie Krakowskiej”, „Kulturze”, „Literaturze”, „Nowym Wyrazie”, „Nowych Książkach”, „Polityce”.

Od 1966 r. należał do PZPR, przez rok - od 13 XII 1980 - był zastępcą kierownika Wydziału Kultury KC PZPR. Po ogłoszeniu stanu wojennego wystąpił z partii. Współpracował z drugoobiegowym Kwartalnikiem Politycznym „Krytyka”, w latach 1985-1989 był członkiem redakcji miesięcznika „Przegląd Powszechny” wydawanego przez warszawskich jezuitów.

Jagiełło dorabiał na „robotach wysokościowych”, czyli przy uszczelnianiu budynków z wielkiej płyty, malowaniu farbą ochronną linii wysokiego napięcia, łataniu stromych dachów, konserwacją betonowych filarów nowobudowanego kościoła jezuitów w Warszawie a także przymocowywaniem odklejających się kamiennych płyt okrywających kamienice w Śródmieściu stolicy.

Wiceminister, dyrektor BN, wykładowca

1 listopada 1989 r. na wniosek minister kultury i sztuki Izabeli Cywińskiej Tadeusz Mazowiecki mianował Jagiełłę podsekretarzem stanu w resorcie kultury, którą to funkcję pełnił w kilku kolejnych rządach do października 1997 r.

Od czerwca 1998 do marca 2007 r. kierował Biblioteką Narodową w Warszawie, gdzie zainicjował cykl wystaw "Nasi sąsiedzi – nowe spojrzenie" oraz Salon Pisarzy i Salon Wydawców. Przewodniczył Krajowej Radzie Bibliotecznej i blisko współpracował z siecią bibliotek samorządowych.

Jagiełło był zainteresowany wielokulturowością dawnej i obecnej Polski, mniejszościami narodowymi w kraju oraz współpracą kulturalną szczególnie z Białorusią, Litwą, Słowacją i Ukrainą, czemu dawał wyraz jako wiceminister, dyrektor BN, publicysta i pisarz.

Przez kilkanaście lat prowadził ćwiczenia z przedmiotu "Mniejszości narodowe w Polsce" w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Współpracował także przez czas jakiś z Collegium Civitas w Warszawie.

Wielokrotnie odznaczany

Michał Jagiełło został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, litewskim orderem Księcia Giedymina IV stopnia, ukraińskim krzyżem „Za zasługi” III stopnia i „Złotą Plakietką” MSZ Słowacji oraz orderem Św. Marii Magdaleny przyznanym przez Autokefaliczną Polską Cerkiew Prawosławną za opiekę nad zabytkami cerkiewnymi.

Twórczość

Pasją życiową Jagiełły były góry, którym poświęcał swoją twórczość literacką. Miał szereg osiągnięć wspinaczkowych w Tatrach, Alpach, Kaukazie i Pamirze.

Jagiełło opublikował m.in. "Hotel klasy Lux" (1978), "Obsesja"(1978), "Świetlista obręcz" (1979), "Obsesja i inne góry" (1994), "Trójkątna turnia"(1996), "Za granią grań"(1998) a także wielokrotnie wznawiane "Wołanie w górach" (1979)". Wydał także pięć tomików wierszy, ostatni - "Zszywanie – w ucieczce" - w 2014 roku.

Przez społeczność ratowników górskich obdarzony został tytułem Honorowego Członka TOPR.

 

 

 

 

 

powrót

koniec głównej treści