Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.  Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[Zamknij]

Cricoteka ma nową siedzibę

15-09-2014

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka / fot. PAP/Jacek Bednarczyk

Minister kultury prof. Małgorzata Omilanowska, dyrektor Cricoteki Natalia Zarzecka i marszałek małopolski Marek Sowa uroczyście przecinają sznurek otwierając nową siedzibę Cricoteki / fot. PAP / Jacek Bednarczyk

Minister kultury prof. Małgorzata Omilanowska i reżyser Andrzej Wajda na otwarciu nowej siedziby Cricoteki / fot. PAP / Jacek Bednarczyk

Minister kultury prof. Małgorzata Omilanowska na otwarciu nowej siedziby Cricoteki / fot. PAP / Jacek Bednarczyk

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka /  fot. PAP / Jacek Bednarczyk

Prezentacja twórczości Tadeusza Kantora oraz ukazanie jej wpływu na współczesną sztukę i teatr. To główne nurty działalności, jaką w nowej siedzibie będzie prowadzić Cricoteka w Krakowie. Budynek został otwarty 12 września br. podczas uroczystości z udziałem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzaty Omilanowskiej.

Minister Omilanowska powiedziała, że miasto pod Wawelem wcale nie jest - wbrew stereotypowi - konserwatywne, a na pewno nie jest konserwatywne, jeśli chodzi o kulturę. Wydarzenia takie jak otwarcie kilka lat temu Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, a teraz nowoczesnej siedziby Cricoteki, pokazują, że Kraków zaczyna wyrastać na stolicę sztuki współczesnej - stwierdziła szefowa resortu kultury.  Zwróciła uwagę, że Kantor jest jedną z najważniejszych ikon w świecie sztuki. To też chyba jedyna postać, która doczekała się własnej "muzealizacji". Oznacza to nie tylko, że z twórczością artysty można się zapoznać w osobnym muzeum, ale i to, że dzisiaj ta nowoczesna budowla nad Wisłą jest instytucją żywą, w której coś się dzieje.

Prof. Omilanowska zapowiedziała także, że przyszły ma być Rokiem Tadeusza Kantora i w tym czasie Cricoteka odegra szczególną rolę.

Cricoteka została założona w Krakowie w 1980 r. z inicjatywy Tadeusza Kantora, jako żywe archiwum Teatru Cricot 2. Zgodnie z wolą artysty, od początku pełniła równolegle funkcje muzeum, archiwum, galerii i ośrodka badań, jednocześnie gromadząc unikalne materiały dokumentujące działalność Teatru i jego założyciela. Obecnie Cricoteka zajmuje się organizacją wystaw, spektakli, warsztatów oraz innych wydarzeń. Wydaje też publikacje poświęcone sztuce i życiu Tadeusza Kantora.

Nowy gmach inspirowany jest dziełem Tadeusza Kantora (ambalaż, idea niemożliwego). Ze zderzenia dwóch materii (jak w rysunku Człowiek niosący stół) powstała przestrzeń łącząca nowoczesną architekturę z budynkami najstarszej w Krakowie elektrowni. W efekcie rewitalizacji powstał wielofunkcyjny budynek mieszczący przestrzenie wystawiennicze, Archiwum wraz z Czytelnią, Salę Teatralną, Salą Edukacyjną, Księgarnię oraz Crico-Cafe, usytuowaną na najwyższym piętrze budynku, skąd można podziwiać panoramę Krakowa. Zwiedzający mogą też zrelaksować się na placu przed budynkiem.

W międzynarodowym konkursie architektonicznym wyłoniono koncepcję autorstwa IQ2 Konsorcjum. Projekt otrzymał dofinansowanie z Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego- koszty budowy i wyposażenia wraz z urządzeniem wystawy stałej wyniosły ponad 50 mln zł (85% to dofinansowanie UE). Działalność ośrodka jest dofinansowywana z Programów MKiDN: w latach 2013-2014 resort przekazał 625 tys. zł.

Tadeusz Kantor (1915 Wielopole Skrzyńskie – 1990 Kraków) - twórca awangardowy, malarz, rysownik, teoretyk sztuki, scenograf i reżyser, autor happeningów, jeden z najwybitniejszych reformatów teatru XX w.  Absolwent krakowskiej ASP(1939). W czasie okupacji założył Podziemny Teatr Niezależny, gdzie zrealizował inscenizacje Balladyny J. Słowackiego oraz Powrotu Odysa S. Wyspiańskiego. W 1955, z Marią Jaremą i Kazimierzem Mikulskim, założył teatr Cricot 2.  W malarstwie nawiązywał i twórczo interpretował najnowsze nurty w sztuce światowej. W 1975 r. ogłosił manifest Teatru Śmierci, którego scenicznymi realizacjami były: Umarła klasa (1975), Wielopole, Wielopole (1980), Niech sczezną artyści (1985), Nigdy tu już nie powrócę (1988), Dziś
są moje urodziny
(1991) oraz cricotages. Tadeusz Kantor zmarł nagle w Krakowie 8 grudnia 1990 r. w czasie pracy nad ostatnim spektaklem.



powrót

koniec głównej treści