Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.  Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[Zamknij]

"Na wulkanie. Krzysztof Niemczyk"

26-11-2010

Wystawa ma na celu przybliżenie szerokiej publiczności twórczości Krzysztofa Niemczyka (1938-1994), kultowej postaci krakowskiego środowiska artystycznego: pisarza, malarza, performera i sytuacjonisty.

Wystawa "Na wulkanie", zorganizowana w 41 lat po akcji "My nie śpimy", w której Krzysztof Niemczyk brał udział w 1969 roku w Zielonej Górze - ukazuje nonkonformistyczne życie artysty, które on sam pojmował jako działanie twórcze. Ma także ambicję spopularyzowania jego sztuki, którą na tle artystycznych wystąpień konceptualnych, performerskich, literackich, a także muzycznych lat 60. i 70. można uznać za zjawisko niezwykle oryginalne i inspirujące dla współczesnych, w tym Tadeusza Kantora.

Na wystawie prezentowane są fragmenty utworów literackich Krzysztofa Niemczyka, w tym słynnej "Kurtyzany", a przede wszystkim zdjęcia z jego akcji i portrety fotograficzne Niemczyka autorstwa Eustachego Kossakowskiego. Zobaczyć można również jego surrealizujące, przesycone swoistym egzystencjalizmem obrazy.

Tytuł wystawy pochodzi od alternatywnej piwiarenki prowadzonej przez Niemczyka, nazwanej przez niego "Na wulkanie". Jest to odniesienie do swego rodzaju aury, jaką tworzył wokół siebie ten ostatni "artysta wyklęty".

Aby stworzyć szerokie pole interpretacji dokonań Krzysztofa Niemczyka, a także z potrzeby odtworzenia charakteru jego niczym nieposkromionej twórczości, na wystawie prezentowane są prace innych artystów pozostających w bliskim związku z jego osobą. Są to dzieła Andrzeja Szewczyka i Tomasza Wawaka (m.in. "Obrazy na lustrach"). Pokazywana jest także twórczość wspieranej przez Niemczyka Drugiej Grupy oraz obracającego się w jego kręgu Zbigniewa Warpechowskiego (dokumentacja performance "Modlitwa o nic").

Na wystawie znajdują się także prace artystów, które stanowią swego rodzaju punkty odniesienia dla działań Niemczyka. Są to wybrane autoportrety Witkacego, portret Henryka Stażewskiego (autorstwa Tadeusza Rolke), szkice Tadeusza Kantora (rysunek z cyklu "Epoka chłopca"). Pokazywana jest również grafika Andrzeja Wróblewskiego - zaangażowanego społecznie, a odrzuconego przez społeczeństwo artysty tragicznego, który podobnie jak Niemczyk zafascynowany był włoskim neorealizmem.

Nie brakuje prac Andrzeja Partuma - podobnie jak Niemczyk poety, muzyka, performera, sytuacjonisty, traktującego swoje życie codzienne jak sztukę (film Józefa Robakowskiego ukazujący artystę chodzącego po cmentarzu z aparatem). Na wystawie znajdują się także prezentacje działań w przestrzeni publicznej Akademii Ruchu, której członkowie swoimi akcjami ożywiali przestrzeń PRL, a także definiowali jej charakter z perspektywy kpiarza. Z bardziej odległych, lecz nie mniej istotnych, działań prezentowane są prace Piotra Marka - malarza, poety, muzyka, tragicznie zmarłego lidera krakowskiego zespołu Düpą, który stał się legendą muzyki lat 80. głównie za sprawą ekstremalnych, poetyckich tekstów, nietypowego brzmienia i swoistego spektaklu, jaki potrafił odgrywać występując na scenie.

Dodatkowo na wystawie wyeksponowane zostały artefakty odnoszące się do estetycznych fascynacji Krzysztofa Niemczyka. Znalazła się tam zatem muzyka Czajkowskiego i Rachmaninowa oraz poezja Allena Ginsberga ("Skowyt"). Pokazywane są również filmy z nurtu włoskiego neorealizmu: "Rzym, godzina 11" i "Gorzki ryż" Giuseppe de Santisa oraz "Cud w Mediolanie" Vittorio de Siki. Nie brakuje fotografii wielbionej przez Niemczyka przez całe życie słynnej włoskiej aktorki Lei Padovano.

By zaznaczyć aktualność działań Krzysztofa Niemczyka, do udziału w wystawie zaproszeni zostali także młodzi współcześni artyści: Roman Dziadkiewicz, artysta nonkonformista, który nieustannie zmaga się ze sztuką w ścisłym związku z życiem prywatnym, seksualnością, zaangażowaniem społecznym oraz Zorka Wollny, która prowadząc przy pomocy kamery oraz działań performance obserwację najbliższej rzeczywistości znajduje w niej szczeliny, poprzez które wymyka się wszelkiego rodzaju schematom.

Kuratorzy: Ewa Małgorzata Tatar, Dominik Kuryłek.

Lublin, Galeria Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, 26 listopada - 11 grudnia 2010



powrót

koniec głównej treści