Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.  Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[Zamknij]

Odsłonięcie tablicy Józefa Chełmońskiego

06-04-2016

Na zdjęciu: Wicepremier,
 minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński bierze udział w uroczystym odsłonięciu tablicy upamiętniającej Józefa Chełmońskiego w Bazylice Św. Krzyża w Warszawie

Odsłonięcie tablicy Józefa Chełmońskiego

 

Tablica upamiętniająca Józefa Chełmońskiego w Bazylice Św. Krzyża w Warszawie została odsłonięta i poświęcona 6 kwietnia br. W uroczystości wzięli udział wicepremier, minister kultury i dziedzictwa narodowego prof. Piotr Gliński oraz wnuczka Józefa Chełmońskiego Maria Krystyna Boczkowska.

Projekt tablicy powstał w 2014 r. – w setną rocznicę śmierci Józefa Chełmońskiego (zmarł 6 kwietnia 1914 r). Data ta widnieje też w inskrypcji. Jednak dopiero teraz była możliwa realizacja tego przedsięwzięcia. Na upamiętnieniu w kształcie palety malarskiej wyryto płaskorzeźbę z popiersiem artysty oraz słowa malarza „wszystko, co mam, z naszego dostałem nieba nade mną (…)”, które są cytatem z jego listu do matki, pisanego w Paryżu. Tablicę sfinansowało Muzeum Narodowe w Warszawie, a inicjatorem tego przedsięwzięcia jest rodzina malarza. Uroczystość odsłonięcia i poświęcenia tablicy poprzedziła msza święta.

"Cieszymy się, że po dwóch latach, z niewielkim opóźnieniem, ale jednak mamy to upamiętnienie wielkiego człowieka polskiej kultury, malarza polskiego krajobrazu, polskiego pejzażu. Malarza bardzo polskiego, a jednocześnie europejskiego, bo przecież tworzącego w Paryżu, wykształconego także w Monachium. Malarza, który przez całe życie czerpał z tego, co się kojarzy z polskością" - mówił podczas uroczystości minister kultury.

Jak zaznaczył, upamiętnienie jest również elementem edukacji kulturalnej i estetycznej.

"Wiele zawdzięczamy Józefowi Chełmońskiemu (...). Takie postacie jak on są ważne i być może będziemy mieli możliwość upamiętniania w tym miejscu, jako takim sanktuarium polskiej kultury, wielkich polskich twórców. Musimy społeczeństwu, zwłaszcza młodzieży, przypominać takie postacie. Mam nadzieję, że ich obecność będzie coraz większa w polskiej kulturze, a także w przestrzeni instytucji kultury" - powiedział prof. Gliński.

Natura, pejzaż, wiejska codzienność

Józef Chełmoński (1849-1914) uznawany jest za czołowego reprezentanta realizmu. Kształcił się w warszawskiej Klasie Rysunkowej, w prywatnej pracowni Wojciecha Gersona oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Znaczący wpływ na jego twórczość wywarły podróże na Podole i Ukrainę. W 1875 r. wyjechał do Paryża, gdzie jego dzieła (zwłaszcza sceny rodzajowe z życia polskiej wsi) zdobyły uznanie i zapewniły mu sukces finansowy. Współpracował również jako ilustrator z „Le Monde-Illustre”. Pod koniec lat 80. XIX w. Chełmoński wrócił do kraju i osiadł we wsi Kuklówka niedaleko Grodziska Mazowieckiego. W swojej twórczości skupił się na tematyce natury, pejzażu i wiejskiej codzienności. 

Najsłynniejsze dzieła Chełmońskiego: „Odlot żurawi” (1871), „Babie lato” (1875), „Targ na konie w Bałcie” (1879), „Czwórka (Po stepach)” (1881), „Kuropatwy na śniegu” (1891), „Bociany” (1900), „Noc księżycowa” (1906), „Krzyż w zadymce” (1907).

powrót

koniec głównej treści