Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.  Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[Zamknij]

Sztuka "przeoczonych" artystek

13-10-2010

Wystawa "Przeoczenie" to pokaz malarskich portretów kobiet malowanych na przełomie XIX i XX wieku przez polskie artystki takie, jak: Olga Boznańska, Anna Bilińska-Bohdanowiczowa, Aniela Pająkówna.

Autorom ekspozycji przede wszystkim jednak zależy na prezentacji twórczości tych malarek, których obecność w historii sztuki nie jest tak oczywista, która została w pewien sposób przeoczona. Na wystawie znajdują się więc portrety i autoportrety autorstwa: Aneri (Ireny Weissowej), Anny Berent, Henryki Bezler-Czyżewskiej, Anieli Biernackiej Poraj, Janiny Bobińskiej-Paszkowskiej, Emilii Dukszyńskiej-Dukszy, Marii Dulębianki, Karoliny Grabowskiej, Marii Gażycz, Marii Koźniewskiej, Ireny Łuczyńskiej-Szymanowskiej, Matyldy Meleniewskiej, Dory Mukułowskiej, Ewa Rościszewskiej-Lorentowicz, Hanny Rudzkiej-Cybisowej, Zofii Tchórznickiej, Marii Wasilkowskiej, Ireny Serdy-Zbigniewiczowej.

Powierzchowne rozumienie tytułu wystawy polega więc na niedostatecznej obecności sztuki kobiet w historii. Feministyczny projekt wypełnienia tej luki, był wielokrotnie realizowany, także w Polsce. Wystawa jest kolejną taką próbą. Przeoczenie, rozumiane dosłownie, to pojęcie sprzeczne z, przypisywaną kobietom i ich wizerunkom, funkcją przedmiotu spojrzenia, obiektu. Stąd, artystyczna aktywność kobiet w epoce modernizmu - jako tych, które patrzą - ma znamiona transgresji zasad modernistycznej kultury.

Tematem wystawy jest spojrzenie reżyserujące nie tylko obrazową akcję, sposób bycia postaci, ale także zachowanie widza na wystawie. To jedyna aktywność, podejmowana przez postacie na portretach oraz świadectwo ich tożsamości. Bohaterkami wystawy są oglądane (ich wizerunki) i patrzące (malarki). Do gry oczu pomiędzy modelką, artystką, obrazem, włącza się widz - jako jej uczestnik i jako świadek. Chwila, w której zatrzymujemy się przed obrazem przywołuje czas minionego spotkania artystki z modelką w pracowni, a także wzrok malarki padający na płótno. W obszarze spojrzenia zatarciu ulega czas i miejsce, zmianom podlegają role patrzącej, oglądanej.

Pokazanie czterdziestu portretów kobiet, namalowanych sto lat temu przez kobiety, stwarza specyficzną sytuację - obszar spojrzenia. Widz staje się w nim przedmiotem spojrzeń, doświadcza swoistej przemocy bycia oglądanym, opresji wystawienia na pokaz. Takie odwrócenie ról wytrącić ma go z rutyny wędrówki przed obrazami, zatrzymać i włączyć do gry ze wzrokiem modelek, ich wizerunków oraz ze spojrzeniem artystek.

Kuratorka: dr Agnieszka Skalska-Graczyk.

Wystawa czynna od 14 października 2010 do 16 stycznia 2011.

Łódź, Pałac Herbsta



powrót

koniec głównej treści