Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.  Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą politykę.

[Zamknij]

Trzy kobiety

28-02-2011

Tematem wystawy jest twórczość pionierek polskiej sztuki kobiet: Ewy Partum, Natalii Lach-Lachowicz i zmarłej w 1999 roku Marii Pinińskiej-Bereś. Od lat 70. łączyły je podobne poszukiwania, w których dostrzec można wyraźne intuicje feministyczne lub identyfikację z feminizmem. W takiej konfiguracji ich prace zostały ze sobą zestawione po raz pierwszy.

Bohaterki ekspozycji należą do głównego nurtu współczesnej sztuki polskiej, mają dobrze rozpoznane biografie, ich twórczość pozbawiona jest przymusu rekonstrukcji, czy uzupełniania, nie wydaje się jednak znana poza gronem specjalistów. Wszystkie trzy artystki łączy efemeryczny charakter ich wystąpień, które dziś często zachowały się jedynie w fotograficznej czy filmowej dokumentacji.

Spośród nich to Ewa Partum najbardziej jednoznacznie identyfikowała się z postawą feministyczną, już w latach 70. w manifestach czytanych w trakcie wernisaży wypowiadając się na temat równouprawnienia kobiet i ich dyskryminacji. Z kolei w przypadku twórczości Natalii LL (do dziś dystansującej się do krytycznych założeń ruchu) można mówić o "zawłaszczeniu" przez zachodni feministyczny dyskurs, artystka bowiem od drugiej połowy lat 70. brała udział w wystawach i manifestacjach sztuki kobiet. Natomiast miękkie, różowe formy Marii Pinińskiej-Bereś, otwarcie związane z kobiecą seksualnością, uznawane są przez niektórych polskich krytyków za wręcz prekursorskie wobec sztuki feministycznej na Zachodzie.

Wystawa, nawiązująca tytułem do pierwszej manifestacji sztuki kobiet w Polsce - prezentacji "Trzy kobiety" w poznańskim Arsenale w 1978 roku - wpisuje się w proces uhistoryczniania zjawiska, który trwa od połowy lat 90. Można ją także uznać za przestrzeń negocjacji kuratorki i badaczki feministycznej sztuki w Polsce, Ewy Toniak oraz autorki koncepcji przestrzennej ekspozycji, wybitnej polskiej scenografki Małgorzaty Szczęśniak, z praktyką artystyczną trzech artystek.

Wystawa zderza ze sobą prace artystek z najpóźniejszego okresu ich twórczości, powstałe w latach 90. i po roku 2000., świadomie nawiązujące do feministycznych kontekstów albo wobec nich neutralne, otwarcie ironiczne - z dziełami z lat 70., uznawanymi przez współczesną krytykę feministyczną za prekursorskie. Zobaczyć można także dokumentacje i materiały archiwalne z lat 70. i 80.

Ekspozycji towarzyszy katalog z nowymi ujęciami interpretacyjnymi sztuki trzech artystek oraz bogaty program edukacyjny obejmujący wykłady, panele dyskusyjne, filmy poświęcone historycznym początkom polskiej sztuki kobiet, jej recepcji w PRL-u i relacjom z ruchem feministycznym na Zachodzie.

Kuratorka: Ewa Toniak.

Otwarcie: 28 lutego 2011, godz. 19:00.
Wystawa czynna do 8 maja 2011,Warszawa Zachęta Narodowa Galeria Sztuki



powrót

koniec głównej treści